Verslag van de bustocht van donderdag 3 november 2011 georganiseerd door de diaconie 

Iedereen was mooi op tijd in de hal van de Opgang op de bewuste donderdag 3 november 2011 waarop wij met de bus een tocht gingen maken richting het Gooi. Co Slot, die de leiding had, noteerde iedereen en toen ze genoeg namen had gezien sloot ze het boek. Het was een mooi gezicht hoe mensen die elkaar lang niet hadden gezien elkaar begroetten. 

Het werd tijd dat mensen met rollators alvast naar buiten werden gedirigeerd, die via het pad langs de trap, naar de bus konden lopen. De rollators werden in het onderste gedeelte van de bus  geplaatst. Dat gaf het nodige oponthoud. Het viel niet mee om slecht ter een plekje te vinden. Het enige minpuntje van de dag hebben we maar gelijk gehad. 

Co nam het woord: Ze keek eens door de voorruit van de bus en zag dat het regende. Haar conclusie was: 'Geen zon, dus we worden niet gehinderd door de zonneschijn.’ Logisch he!! Hans, de chauffeur, heette ons ook hartelijk welkom en zei verder: Ik neem de binnenwegen, die zijn minder druk, en er is meer natuur. Hij kende de omgeving heel goed en wist er met kennis van zaken over te spreken. Hij hielt ons al rijdend op de hoogte. De herfst met de mooie gekleurde bomen en struiken. Het leek wel een sprookje. 

Bij de afslag Weesp begon de rijkdom zich te tonen. Hoe verder wij kwamen hoe luxer het werd. Daar wonen in die prachtige mooie villa's met waarschijnlijk zeer rijke dames en heren. Ik keek eens op mijn horloge. Wij waren pas ruim een uur onderweg. Links zag je bomen en rechts ook. Soms zag je door de bomen het bos niet meer. Wat is Nederland rijk en ook heel erg mooi.

Mevrouw de Gruyter, naast wie ik zat, kende deze omgeving, want ze reden er vroeger op de fiets met de kinderen op weg naar het Gooi doorheen. Toen al genoten zij al fietsend van de schoonheid. Als je moe werd van het naar buiten kijken kon je ook heel rustig je blik richten op een van de TV toestellen in de bus. Ik heb het idee dat Hans elke week in deze omgeving met de bus vol mensen hier rijdt, wat weet hij veel. Het was een verrukkelijke bustocht. 

Veel gezien, gehoord en genoten, maar je krijgt er toch een beetje dorst en honger van. Maar de leiding wist er wat op. In de omgeving is er een kleine "bedoening" en dat wordt genoemd:De Witte Bergen. Er werd getrakteerd op koffie en gebak. Dat ging er in als koek.

(Persoonlijke noot. De Witte Bergen. Ik heb er goede herinneringen aan. Ik ben hier zes jaar geleden bevorderd tot Ere-Correspondent van de NCRV met de Gouden speld.) 

Omdat er tijd was liet de chauffeur op de terugweg IJBURG, het nieuwe gedeelte van Amsterdam, zien. Verschillende mensen waren er nog niet geweest. Waar een bustocht, georganiseerd door Diaconie Osdorp/Sloten,toe kan leiden..... Ook deze ingelaste omweg werd zeer gewaardeerd.. 

De bustocht zat er bijna op. Op naar het Maarten Luther Dienstencentrum waar een warme maaltijd op ons stond te wachten. Ik hoorde zo hier en daar de magen al knorren. Een woord van dank voor dominee Fisser, die als 'herder' geen pastorale hulp behoefde te verlenen in de bus en aan dominee Bakker, die helemaal alleen buiten ons stond uit te wuiven.

Mooi op tijd arriveerden wij bij het Diensten Centrum. Co vergat niet stilte te vragen voor een gebed voor de heerlijke middag en het eten. En ze bedankte ook haar medehelpers en ook zij die hadden gekookt. De soep die werd opgediend was heerlijk en goed warm. De maaltijd, andijviestamppot, met een heerlijke bal gehakt viel in de smaak. Een dankbaar applaus was er voor Co Slot, alle helpers en het Diensten Centrum... en tot een volgende keer! 

Dirk Verweij sr.

Het was een grijze, bewolkte dag maar gelukkig scheen af en toe ook nog de zon al was er wel erg veel wind.
De bus stond al bijtijds op Tussen Meer voor de kerk De Opgang.
Voor het vertrek konden de deelnemers elkaar nog even ontmoeten in de Kerk.
Om 12.45 uur kon iedereen instappen en Frans, onze chauffeur, bood de helpende hand.
Om 13.00 uur vertrokken wij richting Scheveningen.

Bij de boulevard aangekomen mocht de bus, bij uitzondering, tot het restaurant rijden. 
In het restaurant waren de haardvuren aangemaakt, en genoten wij van de koffie met appeltaart.

De dapperen gingen nog een wandeling maken op de boulevard in de storm.  De zee was prachtig!
Om 15.15 uur konden wij weer instappen. De rit terug ging via Den Haag, over brede lanen en langs het werkpaleis van de koningin, het torentje van de minister-president, de gevangenpoort.
Via Voorburg reden wij binnendoor langs Katwijk en Noordwijk,  bij Lisse gingen wij van de weg af en genoten wij van de mooie natuur.
Zo kwamen wij om ongeveer 18.00 uur bij het Dienstencentrum Maarten Luther aan,  waar ons een lekkere maaltijd werd geserveerd.
Iedereen ging daarna zeer tevreden naar huis,  of werd thuis gebracht door Wim de Man en Lex Bronder.
Dit was een activiteit van de Diaconie speciaal voor onze oudere gemeenteleden,  Mede door de hulp van vrijwilligers zijn wij in staat deze activiteiten te organiseren!

Co Slot

P.s. de mensen hebben weer erg genoten en daar doen wij het voor!